25. февруари 2010 (четврток)

MONO (ЈАПОНИЈА) и ЈАБОЛКО ЗА ДАСКАЛОТ (МАКЕДОНИЈА)

Со особена чест сакаме да ја споделиме со Вас соработката помеѓу Младинскиот културен центар во Скопје и Плагиј.ат. Плод на ова здружување на силите е концерт на кој навистина се радуваме. Задоволство ни е да најавиме дека на 25.02.2010 во арт-киното Фросина ќе гостува фасцинантниот јапонски состав Mono, но и дека ќе се случи повратничкиот концерт на најиновативниот македонски бенд, Јаболко за даскалот. Почетокот на настанот ќе биде во 21 часот, а цената на влезниците е 300 денари во претпродажба и 400 денари на денот на концертот. Сите детали за почетокот на претпродажбата и промотивните настани поврзани со концертот ќе ги дознаете наскоро.

Mono се инструментален рок бенд формиран 1999. година во Токио. Бендот го сочинуваат: Takaakira Goto, Yoda, Tamaki Kunishi и Yasunori Takada.
За време на нивната десетгодишна кариера, Mono имаат издадено пет албуми. Уште од самиот почеток, во периодот од 1999. до 2003. година, постојано свират во Азија, Европа и Америка и издаваат два студиски албуми, Under the Pipal Tree (2001) и One Step More and You Die (2002). Периодот од 2004. до 2007., им носи потпис за Temporary Residence Limited, и уште два студиски албуми, Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined (2004) и You Are There (2006), кои подоцна се концертно промовирани ширум светот. Во 2008., бендот зема одмор, за да се врати една година подоцна со нов албум, Hymn to the Immortal Wind (2009).
И покрај тоа што музичкиот стил на Mono постојано се развива во текот на нивната кариера, главна карактеристика му се динамичните, гитарски инструментални звучни пејсажи, повеќето компонирани од главниот гитарист Takaakira Goto, во обид да ги изрази своите емоции на радост и тага. Во почетокот нивната музика содржеше елементи на минимализам и нојз, но подоцна се разви во нешто многу покомплексно, оркестрални аранжмани и инструментации. Често ги карактеризираат како пост рок бенд, но Mono се чувствуваат неудобно во рамките на тој термин. Тие повеќе сакаат да се идентификуваат како бенд кој свири современа класична музика.
Нивните настапи во живо вклучуваат интензивни и емотивни изведби од страна на членовите на бендот, како и екстремна динамика во нивните обиди да креираат незаборавен перформанс. Кога ја снимаат својата музика, бендот свири во живо во студио, а од 2004. година и албумот Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined, соработуваат со култниот звучен инженер Steve Albini, за кого сметаат дека најверодостојно ги пренесува нивните сурови емоции на лента. Влијанијата им се од најразлични музички и немузички извори. Кога се формираа и во моментите кога ги снимаа Under the Pipal Tree и One Step More and You Die, главните влијанија им се Sonic Youth и My Bloody Valentine. Како што бендот шири својот музички вкус, почнувајќи со албумот, Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined, помеѓу другите се чувствуваше влијанието на Ludwig van Beethoven, Ennio Morricone, и подоцна Henryk Górecki. Гитаристот Takaakira Goto го споменува и режисерот Lars von Trier (поточно неговиот филм Breaking the Waves) како главно влијание при искажувањето на емоциите со различна длабочина и висина.

Единствениот македонски бенд на кој се сетивме кога размислувавме околу изборот на opening act се Јаболко за даскалот. И среќни сме што прифатија својот повратнички концерт да го имаат токму на 25.2. Иако функционираа релативно кратко време, тие се стекнаа со култен статус во алтернативните музички кругови во земјава. Доколку некој не знае за што станува збор, Јаболко за даскалот е бенд кој го сочинуваат тројца млади школувани музичари, кои беа/се дел од уште еден куп домашни состави. Со својата првична појава предизвикаа вистинско освежување на македонската музичка сцена, пред се поради несекојдневниот музички израз. Својата музика ја опишуваат едноставно: “како да менуваш радио станици набрзинка!”. Симпатичен микс на експериментал, метал, хардкор, нојз, џез и што уште не.. под директно влијание на John Zorn и Dysrhythmia. Публиката во земјава веќе ги нарекува македонски Fantômas.