Од 11ти до 13ти март (20 часот) во арт кино Фросина СНЕГ

„Снегот не паѓа за да ги прекрие ридовите, туку за да може секоја ѕверка да остави трага.“
Режисерката Аида Бегиќ ја одбра оваа поговорка за да претстави својот филм во Кан, каде „Снег“ ја доби наградата на филмските критичари (Critics' Week Grand Prize) во 2008 година. Овој филм се занимава со темата која ретко се среќава во филмовите за војната, а тоа се последиците, особено на преживеаните.
Дејството е сместено во малото планинско село Славно, во 1997, само две години по завршувањето на војната во Босна, во сенката на опасноста од минските полиња и надежта дека ќе се појави некој од исчезнатите.
Надежта, како што вели протагонистката Алма, можеби не е план, но во секој случај е подобра од резигнираноста и бегството. Таа се обидува да отпочне мал бизнис со овошје, во село во кое со исклучок на еден старец и едно трауматизирано момче, нема ниту еден останат маж.
„Снег“ не е „женски“ филм, иако е индикативно отсуството на мажите, исто како што не е ниту воен филм, иако војната сèуште е присутна на лицата на преживеаните. Овој филм ни нуди ретка можност да ја доживеме Босна, без да нè оптеретува со компликациите од постДејтонската балканизација.
Билетите за филмот можат да се купат на касата на Младинскиот културен центар, по цена од 60 денари.
Се гледаме во арт кино ФРОСИНА

Детскиот Креативен Центар организира изложба од изработените предмети од глина на минатогодишната (ноемвриска) Детска Керамичка Колонија "Земја 2009".
Позитивните искуства од колонијата која се организира веќе петта година по ред на која децата се здобија со основните познавања за техниката на изработка па до финален производ од глината. Токму тој финален производ е всушност темата на нашата изложба.
По тој повод Ве покануваме во сабота 6.03.2010 год во просторот на горното фоаје на киното Фросина на МКЦ да присaствувате на отварањето на оваа изложба.
Влезот е слободен за сите кои ќе присуствуваат на ова отварање, потоа децата можат да продолжат да се забавуваат во просторот на Детскиот Креативен Центар.
Подетални информации на телефон 3115 225 лок. 114

Култниот македонски филм МАКЛАБАС на 28ми февруари (20 часот) конечно во кино Фросина. Овој проект, создаван како стрип, има главно експериментален карактер. Имено, неговиот автор Ацо Станковски, се обидува да конституира еден таканаречен „македонски кинематографски андерграунд“. Содржината овде, всушност, претставува некаква визуелна персифлажа за познатиот жанр на шпионски филмови. Тука настапува „а ла“ тајниот агент Ансаров, кој трага по Зелениот Дијамант, минерал којшто има универзална моќ: Зелениот Дијамант е волшебен минерал кој наводно има зачудувачка сила и благотворна моќ,  зависно во чии раце се наоѓа. Во таа своја планирана акција „тајниот агент“ Ансаров наидува на голем број пречки, коишто, се разбира, успешно ги елиминира.
Но, содржината во филмот делува безмалку неважна во однос на бројните филозофски аспекти што филмот ги обработува, бидејќи тоа е таканаречен „андерграунд“ проект. Се разбира, прв од тој вид во Македонија, колку што нам ни е познато. Авторот на филмот, најверојатно, на некој начин, намерно го одбегнува сижето како форма на драматуршки исказ. „Маклабас“ е филмски експеримент којшто на визуелен план донесува нешто ново во македонската кинематографија.
Билетите за филмот можат да се купат на касата на Младинскиот културен центар по цена од 60 денари.
Се гледаме во ФРОСИНА.

Режија: Александар Станковски - Ацо
Сценарио: Александар Станковски - Ацо
Директор на фотографија: Влатко Галевски 
Сниматели: Александар Јанковиќ - Фриц, Бранд Ферро, Нехру Хоџа 
Монтажа: Војо Живоиновиќ 
Продуцент: Влатко Галевски 
Главни улоги: Илија Даскалов, Мирче Доневски, Митко Панов 
Тон: Братислав Зафировски - Брацо

Други улоги:
Милчо Манчевски
Жанета Вангели
Зоран Радоњиќ
Христо Поп Дучев
Владо Петровски
Јован Миовски
Горан Јовановски
Костадин Шурбановски

Почитувана публико,
Се надеваме верувате во нашата искреност дека влезниците за концертот на Моно и Јаболко за даскалот се распродадени 10 дена пред настапот (веќе на 16ти февруари).
Договорот со менаџментот на Моно предвидуваше настап во кино Фросина и тој договор не можеше да истрпи промени. Задоволни сме од вашиот одзив, како и од севкупната атмосфера околу концертот.
Искрено жалиме поради Вас што сакавте, а не бевте во можност да дојдете до влезница, со утеха дека нов концерт на Моно ќе се потрудиме да закажеме веќе следната европска турнеја.
И на крај, во иднина, за Вашите омилени бендови/артисти обидете се да создадете навика на купување билети веднаш штом ќе бидат пуштени во продажба. Срдечно.

Во вторник во 20 часот на сцената на Градскиот театар Скопје изведба на театарската претстава “ПОСЛЕДНАТА ЛЕНТА НА КРАП“ од Семјуел Бекет, во режија на Ристе Алексовски со Златко Митревски како Крап.
Желбата да се биде некој. Желбата да се биде нешто. Желбата да се биде достоен за сопствените сонови. И најголемата, желбата да не бидам сам. Не станува збор за физичката осаменост, а онаа во која говорењето се претвора во обично чкрипење на полуотворена врата. Сам меѓу сите, ситуација во која никој со никој не се разбира, никој со никој не се гледа, никој со никој не сака да се види. Стравот од се се сведува на простата потреба да бидам тоа што сум. Иронијата на самата ситуација во која сме принудени да земеме учество е дека во финалната права ние единствено го бираме инструментот, начинот и егзекуторот на нашата смртна пресуда.
Понекогаш сакаме да заборавиме зошто сме тргнале.
Во крајна линија зошто сакаме да бидеме посакувани?

8000 часа поминати во живот...
1740 часа поминати во почетен стадиум на алкохолизам... 20 проценти, ако не и 40 проценти од животот поминати во состојба на будност...
Последната болест на татко ми.
Вдовисувањето на мајка ми...
Една девојка во старо зелено палто на перон на една железничка станца...
Враќање наназад...старите погледи на иднината...
Мојот фалус...
Стара куќа близу до каналот...
Скелетообразна курва...
Доцна вечер во иднината...
Кутија трета...Ролна број пет...
36 банани...
Крап!

Автор - Семјуел Бекет
Режија - Ристе Алексовски
Крап - Златко Митрески

Амбасaдата на Република Полска заедно со Младинскиот културен центар се вклучуваат во глобалната прослава на двестагодишнината од раѓањето на Фредерик Шопен.
Во рамките на свечената програма предвидени се следниве настани:
Отворање на изложба на фотографии повразни со личностите, местата, и предметите од животот и делото на Шопен.
Проекција на документарниот филм „Шопен во Париз“.
Проекција на играниот филм „Шопен. Желба за љубов“.
Режисер: Јежи Антчак
Сценарио: Јежи Антчак, Јадвига Барањска
Фотографија: Едвард Клосињски
Музика: Фридерик Шопен

1830 година. Шопен заминува од Варшава и оди во Франција за да ја развива својата музичка кариера. После почетните неуспеси, конечно станува гостин на елитните париски салони. Како талентиран композитор станува славен и признат. Ја запознава Жорж Санд и набргу станува нејзин љубовник. Заедно со децата на писателката – Маурици и Соланж – заминуваат на Мајорка, каде што Шопен се разболува од туберкулоза. По враќањето живеат во Ноан, Селскиот имот на Санд. Таму се создадени повеќето од најзначајните дела на полскиот композитор. Постепено односите на овој своевиден четириаголник, кој го сочинуваат Шопен, писателката и двете нејзини возрасни деца, се повеќе се компликуваат . . . „Од почетокот имавме намера да се оддалечиме од ликот на Шопен претставен како споменик, истинат од врба, да го здогледаме неговото човечко лице, да го покажеме во секојдневните ситуации. Сепак тоа беше човек кој постојано страдаше.
Го измачуваше љубомора. Беше неподнослив, раздразлив. Ја губеше контролата над себе си, го фаќаше бес, знаеше болно да ги повреди најблиските со своето однесување. И овие црти, кои ништо не одземаат од  генијалноста  на Шопен, се составен дел од неговата човечност. Би сакал,  Шопен од филмот, да се покаже не само како одличен уметник, кому треба да му се восхитуваме, туку и како човек кој може да се разбере“. (Пјотр Адамчик во интервју за „Филм“).
„Шопен. Желба за љубов“ е исто така и музички филм – во него се вметнати 52 музички фрагменти, кои траат од неколку секунди до неколку минути.

Младинскиот културен центар во чии рамки работи Градски театар – Скопје ве поканува на 17.02 (среда) со почеток во 20 часот на претставата “Дон Жуана“ по Молиер во режија на гостинот од Франција Патрик Вершурен.
“Каква е опасноста денес за човек да ја игра “Дон Жуан”? Никаква, тоа за него е исто така една позиција на задоволство. Сепак, ако жената ризикува, таа ги има сите шанси да се изгори. Веднаш се забележуваат решетките кои ја демнат.Затоа што, тоа е едно општество кое е навредено во име на религијата, моралот и коректноста.“Дон Жуан” од Молиер е раскажанo од една жена која на тој начин ги враќа своите бои и својата ароганција.Создадено во 2006, делото одново го почнува животот во Скопје со една прекрасна екипа на актери.“ (Патрик Вершурен)
Во претставата играат : Јелена Жугиќ, Сања Арсова, Катерина Коцевска, Ана Кафкалеска, Димитар Доксевски, Ивица Димитриевиќ и Елена Трајковска. Костимограф на претставата е Изабела Жорж, сценогарфијата ја направи Благоја Мицевски, музиката е на Филип Морино и Константин Плевнеш.
Карти можат да се купат на билетарата на Младинскиот културен центар по цена од 250 денари за ученици и студенти по 170 денари.